Znowu wspomnienia.

Wczorajszy dzień jest już za nami. Setna Rocznica Odzyskania Niepodległości przez Polskę to bardzo ważne święto. Uroczystości oglądałam w telewizji. I zupełnie nie rozumiem czemu myśląc o tym święcie, zobaczyłam okiem wyobraźni dzień zakończenia II wojny światowej. Byłam wtedy 10-cioletnim dzieckiem, a pamiętam huk wystrzałów oddawanych na wiwat i gromkie okrzyki radości ludzi którzy wylegli przed domy i żołnierzy stacjonujących we wsiach. Ale ta prawdziwa wolność zaczęła się dużo później. W 1945 roku zakończyły się tylko działania wojenne. To zakończenie wojny, pozwoliło ludziom wrócić do swoich miejscowości i było tylko początkiem ciężkiej pracy, aby odbudować domy, uporządkować zryte pociskami pola i obsiać je.

Było już kilka lat po wojnie, gdy pewnego dnia dał się słyszeć huk od strony lasu, gdzie chłopcy - moi koledzy ze szkoły - paśli krowy. Rozerwała ich mina. A przecież do tego lasu w pobliże tych min my całą rodziną także chodziliśmy. Po prostu mieliśmy więcej szczęścia, niż moi koledzy ze szkoły.

Wiem. Są już inne czasy, ale nie podobają mi się naziści. Źle mi się kojarzą. I źle na mnie działają nie tylko oni sami, ale i ich hasła.


                                                 John Lenon Imagine.

6 komentarzy:

  1. Mam podobne myśli jak Ty Marysiu...
    I boję się tych dzisiejszych nazistów...
    Zapraszam serdecznie do siebie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Już idę do Twojego bloga.
      Dziś będzie odpowiedź nie na temat. Przed chwilą wróciłam z rehabilitacji i jestem tak rozbita, że z trudem poruszam się po mieszkaniu. Mózg też mi odmawia posłuszeństwa.
      Rehabilitowana była noga, w której wciąż jest podwinięty palec. Mam nadzieję, że jutro będę już w lepszej formie. Pozdrawiam.

      Usuń
    2. Marysiu - dziś znów zapraszam Cię do siebie. Obchodzę 7-me urodziny bloga.
      Serdeczności

      Usuń
    3. Gratulacje z okazji takiej pięknej rocznicy.

      Usuń
  2. Ja oglądając fragmenty marszu czułam ciarki. Okropne hasła, palenie unijnej flagi, członkowie faszystowskich organizacji w pochodzie... gdzie radość, uśmiech? mało rozumiem...
    pozdrawiam serdecznie :))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja jestem zdziwiona i zbulwersowana. Nawiązywać do tego, co było okropne w historii i to nawiązywać w sensie pozytywnym? Po co? W jakim celu? A tak łatwo można obudzić duchy przeszłości.Przesyłam serdeczności.

      Usuń

O Matko kochana